168 F. Z. ERMERIN 



baud ita facile adhibuisse dicitur, et hac in re cautus fuisse admodum; 

 sed simul numquam fefellisse fidem, quam in ipso ponerent alii. In rebus 

 gerendis mirae fuisse prudentiae: celeriter consilia cepisse, nee facile capti 

 eum poenituisse, quum prac mirabili rerum civilium et animorum hominum 

 cognitione magna sagacitate futura praevideret et semper illud //respice 

 finem" menti illi obversaretur. Auimo fuisse pio; non solum in rebus 

 adversis, sed etiam in prosperis in Deo reposuisse spem suam oranem. 

 In dissensionibus theologicis, licet satis scirent omnes quibus praesertim 

 partibus esset addictus, semper fuisse moderatum et aversatum esse plurium 

 vehementiam , quin facile ac lubenter agnovisse bona, quae ab alio modo 

 sentientibus in vitae usum redundarent, quippe nullam rem non ei fuisse 

 cordi, quae in vitam civium turn privatam, turn publicam vim haberet. 



Ita quidem A. A. de viro eximio sentiunt, quorum iudicio plurimum 

 ego tribuo. Quo vero erga academiam fuerit animo, novimus omnes: huius 

 uempe salutem ac gloriam ita eum curavisse , ut isti rei , quoties opus erat , 

 totum se daret, et ut ad decrepitam usque senectutem prae mentis vigore, 

 quo esse pergebat, semper hanc provinciam sibi mandatarn prudentissimo 

 administraverit ; pro qua re , omnibusque in ea bene factis non gratum 

 nunc significare animum, sane nefas sit Lugemus igitur obitum viri, 

 quem inter praestantissimos , quos aetas nostra tulit , patriae cives censendum 

 esse , omnes mecum fatebimini. Utinam eius memoria , quam repetivirnus , 

 nos ad virtutis et sapientiae studium incitet; quem enim in usum meliorem 

 convertemus turn huius, turn praestantium quorumcunque virorum re- 

 cordationem ? 



Non unica haec est mutatio, quam in academiae curatorum collegium 

 intuentes dolemus. Vir enim nobilissimus Gockinga annis et valetudine 

 iubentibus ei valedixit. Solatium sane est post gravis luctus commemora- 

 tionem cogitatio, non tristiore de causa eius locum aliquamdiu vacuum 

 fuisse; neque invidemus otio, quod sibi cupivit vir per rnultos annos de 

 nostris rebus bene meritus; dolemus vero aetatem et morbum tanto oneri 

 illi fuisse, ut levamen quaerere coactus fuerit in repudiatione muneris, 

 quod diu ipsi carum fuit et honorifice ab illo gestum. Absenti liceat gratias 

 agere pro opera in academiae salute promovenda posita ! Diu atlhuc vita et 

 irseliore sanitate fruatur contentus bene factorum in superiore vita conscientia ! 



