R A T I 0. 175 



auctoribus sit monumentum aere perennius et linguae nostrae studio in- 

 strumentum eo aptius, quo diutius fuerit desideratum. 



Converto me ad vos, luvenes generosi, spes patriae! Plures quoque 

 vestrum fato inexorabili occubuerunt. Ocko Johannes Woldringh, Johannes 

 Ernestus Alberda van Menkema, Johannes Knottnerus, Henricus Wichers, 

 omnes e vestro numero exciderunt. Nullum sane eorum non flebilem 

 occidisse dicemus; neminem, qui non suis fuerit carissimus, suis laudibus 

 ornatus, a praeceptoribus dilectus. Sed ut in dispari hominuni sorte 

 nonnullorum fata fere semper aliquid habent, quod ceteros magis advertat, 

 ita sane res se habuit cum magnae spei iuvenibus , Woldringh et Knottnerus. 

 Ille nempe laudibus cumulatus in studiorum cursu eo pervenit, ut theo- 

 logiae iamiam operam navaret ; in grammatice , linguis Orientah'bus , 

 Sanscrita etiam, eius progressus haud vulgares dicebantur ab harum rerum 

 peritis. Quae omnia ut fuerunt honorifica, ita maxima laus ei tribuitur 

 haec, pietas, qua matrem viduam est amplexus. Hanc in oculis ferebat, 

 huic totum se vovebat; haec praesente illius caritate fruebatur. Quis sine 

 comrniseratione sibi repraesentet luctum matris, quae tali filio orbata est. 

 Knottneri vero fatum non minus quam illius fuit memorabile. Compro- 

 bationem obtinuit praeceptorum omnium in studiis suis propaedeuticis; 

 ad primum suum examen accedit iam turn minus recte valens; cum 

 plausu inde discedit; quarto inde die in vivis non amplius erat; 

 octavo post est sepultus! Eheu! quanta parentum, quorum maximus natu 

 films erat , spes concidit et quam ex inopinato ! 



Atque utinam mors atra hie substitisset et pepercisset infortunato vestro 

 Slot, qui his diebus tarn improvise singulari calamitate fuit adflictus. Sed, 

 proh dolor! quamquam aliquamdiu spemque metumque inter dubii fuirnus, 

 non erat in fatis ut salvus evaderet. Hodie mane cadaver exanimum 

 tellus accepit ! Miseret sane omnes diri iuvenis fati ; miseret sane 

 parentum unico filio orbatorum; nee vero minus miseret eius, qui nullum 

 periculum suspicatus, nolens ac ludens infortunii causa fuit insons. Sit 

 parentibus immortalitatis spes, sit huic turn ista turn conscientia mali 

 nihil se nee vidisse nee voluisse in acerbo casu solatio! 



Sed quidni vos, luvenes optimi! quoque intueremini in bona, quae 

 vobis contigerunt; quae cum cogito statirn in men tern venit e vestrum 



