230 G. E. VOORHELM SCHNEEVOOGT 



en gedurig verlevendige voor mijnen geest. Neen M. H. ! het Buiten- 

 (jasthuis, dat, gedurende elf van de beste en krachtigste jaren mijns levens, 

 mij eene rijke oefenschool was, de plaats Avaar zooveel lief, maar ook 

 zooveel leecl mij wedervoer, waar ik de smarten en de elleude van den 

 mensch tot in de diepste diepten heb inogeu peilen , waar ik , in weenvil 

 van het onvermogen, dat men onzer kunst ten laste legt, de heerlijkheid 

 van mijn beroep heklerder dan ooit heb leeren inzien , die plaats , met 

 al wat er toe betrekking heeft , met al de herinneringen , die er aan ver- 

 bonden zijn, blijft even dierbaar aan mijn hart, als onmisbaar voor mijne 

 verdere vorming. Doch diezelfde herinneringen zijn te gelijker tijd beloften 

 voor de toekomst: beloften, die daad zullen worden, ter belooning van 

 het vertrouAven, door U, hooggeachte Regenten, in mij gesteld. Zijt er 

 derhalve van overtuigd, dat, wat ook gebeure, de hooglecraar aan de 

 doorluchtige school nooit vergeten zal, welke pligten de geneesheer van het 

 Buiten-Gasthuis te vervullen heeft, welke banden van erkentelijkheid hem 

 aan U verbiuden! 



Zal hij echter in beide die betrekkingen kuunen doen , wat men met 

 reden van hem eischt en verwacht? Zullen zijne krachten toereiken, om 

 te gelijker tijd als hoogleeraar, de taak hem opgelegd, waarcliglijk te 

 volbrengen? Ik ontveins het niet, dat bij die gedachte eenige schroom 

 mij bekruipt. Maar ik vestig mijn oog op U, Hooggeleerde Heeren! 

 waarde ambtyenooten! en de moed wordt wederom levendig in mijne borst. 

 Waar ik te kort mogt schieten , ik ben er zeker van , uwe hulp en 

 bijstand zullen mij niet ontbreken. Allen zijt gij meer dan ik geoefend 

 in het strijclperk der wetenschap; alien zijt ge in ruimere mate toegerust 

 met kundigheden, die U kracht geven om ancleren ten steun te zijn; maar 

 alien zijt ge ook evenzeer bezield door hartelijke belangstelling in al wat 

 leiden kan tot bereiking van ons gemeenschappelijk levensdoel. De jongere 

 breeder , die naar ditzelfde doel wil streven, hebbe derhalve niet vruch- 

 teloos uwe welwillende tegeinoetkoming ingeroepen. Wat in hem goeds 

 of bruikbaars mogt gevonden worden, hij geeft het zijnerzijds geheel en 

 onverdeeld ook U ten beste. Opent hem derhalve uwen vriendenkring , 

 waar het vertrouwelijk vriendenwoord zoo vaak de kiem kan zijn van eene 



