REDE VO BRING. 231 



schoone daad; opent hem de rijke schatkamer van uwe kennis en ervaring, 

 en laat de uitbreiding van wetenschap en ktmst ten bate van den natuur- 

 genoot de gewenschte vrucht zijn van ons vereenigd pogen. 



Wat de warmte van het vriendenhart vermag, om den wankelenden 

 moed te schragen en licht te ontsteken voor onzen voet, wanneer duisternis 

 soms het levenspad omhult, ik gevoel het thans bij vernieuwing, nu ik, 

 om rnij henenziende, daar zoo menig een' outdek, dien ik in dat opzigt 

 als mijnen weldoener mag begroeten. 



Vergunt, dat ik in de eerste plaats van U getuige, edel drietal, 

 MULDER '), BONDERS en SCHROEDER VAN DER KOLK, liooggescliatte 

 vrienden! die, van elders herwaarts gekomen, door uwe tegenwoordigheid 

 aan deze plaats een blijk hebt willen geven van deelnenaing in wat mij 

 wedervaart! Aan anderen zij het overgelaten den lof te verkondigen van 

 uwe zeldzame geleerdheid en onvermoeiden arbeid, waarvan de kostelijke 

 vruchten tot verre, verre buiten de grenzen van ons Vaderland met gretig- 

 heid genoten worden; aan mij zij het voorbehouden openlijk uit te 

 spreken , wat ik (en hoe velen niet met mij ?) aan mo voorbeeld , aan 

 uw woord, aan uwe hartelijke teregtwijzing , steeds door eenen warmen 

 handdruk verzeld, verschuldigd ben. Wat ik van U ontving was veel en 

 van onschatbare waarde. En toch kom ik meer nog vragen. Ik wensch 

 de voortduring dier vriendbroederlijke gezindheid, die U, wanneer gij ze 

 mij schenkt, niet verarmt en mij \veldadig verrijkt; ik wensch de voort- 

 during dier gezindheid , omdat zij mij prikkel , kracht en rigtsnoer zal zijn 

 op den weg, door U zelve zoo vaak als den eenig waren mij aangewezen. 



Datzelfde wil ik ook U hebben toegeroepen, waarde kunstgenooten ! die 

 gezamenlijk met mij pogingen, en zoo ik hoop, vruchtbare pogingen hebt 

 aangewend ter bevestiging van den band tusschen kunstbroeders , ter be- 

 vordering van de wetenschap, ter behartiging van de belangen van onzen 

 stand. Meent niet , dat de waardigheid , waartbe ik geroepen ben , mij 



') Prof. MULDER werd weinige oogenblikken te voren verhinderd om bij de inwijdings- 

 rede tegenwoordig te zijn. 



