D E R Z E D E L E E R. 93 



K! \Vac is, vragen wy u lieden , wat is tog 

 mecr waaragtig, wat is duidelyker, wat e.envoudiger 

 en nicer overecnkomftig met onze natuur? Oja, 

 waarlyk, dit fchynt zo;< maar gy, vvie gy ook zyt-, 

 die onsdtis toeroept, en vermaant, gy fchryft ons dat 

 geeil voor, 't welk wy zelven ook zo harctlyk, zo 

 vicriglyk .begcren , dat wy niet anders kunnen ,- dan 

 hct zelfvie ten hoogften te verlangen. Dus, gy noopt 

 ons aan , o'm te gann , daar wy al reeds van zelven 

 lopen. Maar, wy bidden u, hoor gy zelve nu eens 

 naar ons. Het is hier nict genoeg voord te gaan, zo 

 lang men niet weer , welken weg men moet bewan- 

 delen. Derhalven* ogoedevriend! gy, die zo gere- 

 dclyk onze leermecster op het pad van dit leven wile 

 zyn; zyt gy ook teffens onze gids en leidsman , en 

 roep ons niet flegts toe: zoekt naar uw geluk; gaat 

 naar uw geluky maar wys ons dien weg. aan, welke 

 ons tot het waar geluk moet brengen. Doe dan niec 

 even als ene Geneesheer , welke van enen zieken ge- 

 raadpleegd, hem met dit voorfchrift zou weg zenden: 

 zoek iiwe gezondheidfMzw geefgy zelve veel eerene 

 of eriige grondilellingen op, welke vrugtb&ir genoeg 

 zyn, om zulke voorfehriften en zedeksfen voort te bren- 

 gen, die in zo vele ftormen en beroeringen,inzovele 

 flingeringen van het fchip onzes levens,ons deklippen 

 aanwyzen, welken wy moeten vermyden, en die ofts 

 Icren , onzen gehelen levensiogt zo ce beftieren , dac 



wy 



