DER ZEDELEER. 103. 



nopen 5 en even claar door hem in working brcngen , 

 want dezcn zyn met ons voorgefleld oogmerk naauwer 

 verknogt. 



I. VOOR EERST dan ; de Mensch gevoelt nice 

 alleen, dar hy aanwezig is; maar even gelyk aan alle 

 andere Dieren , zo is aan den Mensch ook die gevoel 

 ten hoogften aangenaam, en niets begeert hy meer, 

 dan zulks te blyven gevoelen. Hy fchuwt dus zyn en 

 ondergang en fchnkt voor gene zaak meer, dan voor 

 de dood , vvelke hem als ene ontbinding der natuur 

 voorkomt. Dog de Mensch begeert niet alleenlyk te 

 zyn , maar teffens op de' genoegeJykile wyze te zyn , 

 en niemant is 'er, wien het onverfchillig zou kunnen 

 zyn, op hoedanige wyze hy aanwezig ware en zig 

 bevond aangedaan. Een iegelyk is dus voor al aan 

 zig zelven dierbaar; hy bemint zig; hy bemint alle 

 zyne delen; hy kcert met alleen alle gevaren en bele- 

 digingen af, zig tegen de aanvallen van enen iegelyk 

 vyand verdedigende ; maar hy is ook yverig daarop 

 uit, dat hy zig alle nodige middelen tot onderhoud, 

 gemak en geneugten dezes levens verfchaffe, en alle 

 fchadens en nadelen ontwyke. 



Maar laten wy dit gewigtig onderwerp, welk wy flegts 

 even hebben aangeroerd, nog met enige fchonegezeg- 

 dens en plaatfen van den wyzen CICERO Haven en verfsaai- 

 jen. Allegedlerte^ zegt hy (#), bemint zig, en zodrahet 



maar 



{#) Lib. V. De Finib. cnp. 9. et lo. 



G 4 



