DERZEDELEER. 77 



dat zy tot al , wat het meest noodzakelyk is , den Mensch 

 ene kragtigezugt, fterke beweegmiddelen en vermogen- 

 de aanlokfels heefc ingefchapen 9 zonder welken een 

 Mensch, even weinig als een S chip zonder wind of 

 flroom , zou kunnen bewogen worden , of lets vorde- 

 ren. Derhalven, zy, die de Orde, de Overeenilem- 

 ming van die Heel - Al , als ene eerfte wet van doen 

 en laten , als enen eerften regel van pligten , als een 

 zedelyk grondbeginzel aanpryzen , en dus voorfchry- 

 ven , dac wy ons aan 't algemeen welzyn geheel over- 

 geven , en , wanneer het zelve zulks vordert , ook daar 

 voor ons opofFeren en fterven , met agterftelling 

 van alle Eigenliefde, van alle zugt tot eigen behoud 

 en geluk ; die Wysgeren , zeg ik , leiden de weten- 

 fchap van het regt der Natuur, niet af van de Natuur 

 zelve, maar fchynen, in tegendeel , op die Natuur 

 weinig agt te geven , of liever 9 zig derzelver in 'c 

 geheel niet te bekreunen. 



Wy hebben , zo als wy te voren reeds te kennen 

 gaven , nog lust nog plaats om alle de uitgedagte 

 grondbeginzels der Zedenleer hier op te halen. Velea 

 derzelver zyn zo los uicgedagt, en zo onvoldoende, 

 dat zy meer voor ydele dromen van flapende lieden, 

 dan voor doordagte ftelzels van fchrandere wysgerea 

 2yn te houden. Maar aan den anderen kant mag en 

 moet men niet ontkennen , dat 'er enige weinige grond- 

 beginzels onder zyn, die wat nader verdienen over* 

 wogen te worden; voor al die genen , van welken in 



de 



