JT4 OVER DE EERSTE GRONDSTELUNGEN 



Maar de leer en 't gevoelen van de eerstgenoemde, 

 zo oudere als latere fchool , heeft die gebrek , dat zy 

 zig nice de gehele Menfchelyke Natuur, maar flegts 

 een deel van het zelve voorftelt; dat zy alles tot de 

 eigenliefde , tot de bevordering van eens ieders byzon- 

 der geluk brengr : welke verlangen , hoe natuurlyk 

 die anders, hoe onfchuldig of hoe pryzelyk ookzoude 

 kunnen geagt worden en ook dadelyk zyn (a) , zo 

 kunnen nogthans uic dat grondbeginzel niet alle zede^ 

 lesfen , niet alle pligten , welken in alle byzondere 

 gevnllen en omdandigheden van dit leven ons gedrag 

 moeten regelen , worden gekend,afgeleid en betoogd, 

 Dernalven, zo dra de Wysgeren van deze fchool toe 

 die byzondere pligten, tot dat gedeelte hunner zede- 

 leer komen, in 'c welk inoet bewezen worden , dac 

 Regulus, dat Decius , dat Codes en andere grote 

 Helden voortrefFelyk gehandeld hebben, of in 't ge- 

 meen moet worden betoogd , dat het Algemeen Wel- 

 zyn de hoogfle wet is, voor welke een iegelyk ver- 

 pligt is, zyn leven aan de grootfte gevaren, zelfs aan 

 ene gewisfe dood bloot te ftellen, of op te offerenj 

 dan haperen , dan ftuiten zy , en voelen zig tot een van 

 beiden genoodzaakt , of , omhet gebrekkigeen bekrom- 



pene 



(a) Zie Esfai fur k lonheur, conjideri comme un principe 

 moral f dam les Memoircs de r Academic Roy ale de Berlin, 

 Tom. VII. welk gefchrift aan FREDERIK DEN GROTEN 

 is toegekend. Verg* Octwr.de FREDERIC II. Tom. II. p. 2 26, 



