D E R Z E D E L E E R, 69 



Daar en boven heefc in het bepalen van een grond* 

 beginzel van kennis, zo als men het noemc (#), ook 

 nog deze dwaling by velen plaats , dat zy zodanige 

 grondftellingen vorderen , die niet flegts de kragt , de 

 cleugd, en de zedelyke goedheid der daden aantonen, 

 'maar ook derzelver nuttigheid en voordeel aanwyzen, 

 welke nuttigheid en voordeel , op zig zelven be- 

 fchouwd, meer ene natuurlyke Qshyfique) eigenfchap 

 is. Want , gelyk de Geneeskunde zomtyds tot hec 

 genezen van deze of gene ziekte , zaamcrekkende 

 (adilringentia) middelen voorfchryft, maar dan ver- 

 volgens , welke die kruiden , wortelen of basten zyn , 

 die dusdanige kragt hebben , zulks door enige andere 

 wetenfchap, de Kruidkunde , de Scheikunde, en de 

 Kruidmengkunde moet beflist worden , zo beveelc 

 ook, by voorbeeld, de Zedekunde in 't algemeen, 

 de befchaving van 't verftand en de beoeffening der 

 wetenfchappen aan^maar laat aan de Zielkunde, bene- 

 vens de Redeneerkunde () over , te beilisfen , op 

 Welke wyze en door welke middelen en voorwerpen 

 onze zielsvermogens hec best befchaafd worden. Zo 

 leert ook de Zedekunde wel in 't algemeen ,. wat Gie- 

 righeid , wat Spaarzaamheid is , befchry vende deze 

 als ene voorzorg om te verhoeden , dat ons de nood 

 zakelyke levensmiddelen en behoeftens niet ontbre* 



ken | 



(/?) Principium cognoscenti* 

 en Legica. 



