66 OVER DE EERSTE GRONDSTELLINGEM 



van andere denkbeelden en leerftellingen ^ zo maar in 

 eens, zou kunnen kennen, beoordelen, en derzelver 

 zedelyke waarde of onwaarde , deugd of ondeugd 

 beflkfen* Indien zqdanig de aart , eigenfchap en uicwer- 

 king van eerfte grondbeginzelen moet zyn , dan vrees 

 ik , dac nog de zedekunde , nog enige andere weten- 

 fchap, hoegenaamd, hare grondbeginzelen kan heb- 

 ben of bchouden. En welke reden zou tog kunnen 

 worden ukgedagt r waarom men zodanig een voor-. 

 regt, welke de Wiskunde zelve nice heefc , voor de, 

 Zedekunde zou mogen vorderen en als onvermydelyk 

 noodzakelyk agten. Immers, de eerfte beginzels en 

 grondwaarheden der Wiskunde zelve (axiomata) , 

 hebben geenzins een zo groot vermogen, dat', (om 

 die voorbeeld by te brengen ,) door dezelven alleen , 

 zonder hulp van andere uh die eerfte grondbeginzelen 

 vooraf eerst afgeleide en betoogde ftellingen en waar- 

 heden, een ieder terftond en in eens, onmiddelyk ? 

 de voortrefFelykheid en onbetwistbare waarheid zou- 

 den kunnen bevatten en beflisfen van dat fchoon Py- 

 thagoriesch voorftel , te weten , dat van alle regthoe- 

 kige driehoeken het vierkant van de Hypothenufa of van 

 den lyn , die tegen den regten hoek overftaat, even zo 

 groot is, als de beide vierkanten van de twe andere 

 zyden of lynen. Hebben dan wel de grondbeginzels 

 der Sterrekunde , der Redeneer* , der Rede- , der 

 Geneeskunde, of van enige andere Konsten of Weten- 

 fchappen, zodanig vermogen ? En ik verwagt, niec,, 



