38 OVER DE EERSTE GRONDSTELLINGEN 



ren , dat wy ons niet te ligt verbeelden , zo dra wy 

 van zodanig een beginzel, als van ene grondwaarheid 

 (axioma) aanvangen , en vervolgens ook de leertranc 

 der Wiskundigen nabootzen , in de zedelyke voor^ 

 fchrifcen op ene vaste orde en in een geregeld ver- 

 band onderling te zaraen te bevatten , als of wy daar 

 door terflond de wiskundige zekerheid zouden kunnen 

 bereiken. Evenwel, daar wy tot het hoogfte toppunt 

 van volledige zekerheid hier niet kunnen opklimmen , 

 is het onze pligt, te tragten zo ver te vorderen-, en 

 20 na by die zekerheid te komen , of ten rninflen , zo 

 weinig daar van af te zyn , als het ons mogelyk is, 

 Derhalven , met zodanig een grondbeginzel , 't welk veel 

 waarfchynlykheid heeft, en met zodanig ge-bruik van 

 't zelven , als de aart van onze wetenfchap gedoogt a 

 ons te vrede houdende, moeten wy de vastigheid de- 

 zer wetenfchap niet geheel en al naar de wiskundige 

 zekerheid willcn berekenen en afmeten. 



Maar , het geen wy tot dus ver omtrend de zwarig- 

 heid in het uitvinden van een vast en zeker grondbe- 

 ginzel voor de Zedekunde, rondborftig en zonder de 

 minfte bewimpeling hebben voorgedragcn , moet niec 

 in dien zin worden opgevat f als of wy het vinden 

 van zodanig grondbeginzel reeds geheel hopeloos agt- 

 ten, en de zedekunde voor [ene geheel onzekere en 

 twyffelagtige wetenfchap verklaarden. In tegendeelj 

 wy blyven moed houden, der fpreuke indagtig, dat 

 4e voortieffelykfte zaken doorgaans de moeilykfle 



