34 OVER DE EERSTE GRONDSTELLINGEN 



dernomen hebben , alle dc delen der wysgeerte in ene 

 natuurlyke orde te brengen , en de leeriiellingen van 

 iedere wetenfchap door cne gepasce leertrant mec el- 

 kanderen te vcrbinden (#); maar hier in zyn zy te 

 mispryzen , en van ene te losfe onbedagczaamheid niec 

 vry ce fpreken , dat zy enkel en alleen van die bondi- 

 ger leerwyze zodanige klaarblykelyke zekerheid, als 



in 



(a) Zodanig befluit , zegt CICERO I. de Divinat. 4$. 

 woet men goedkeuren, waar door men nit onbetwistbare ftel~ 

 lingen betoogt , het geen nog betwistbaar was. LEIBNITZ 

 heeft vooral de leertrant der wiskundigen aangeprezen , niet 

 alleen doorgaans, maar ook byzonderlyk Oper. Tom. IV. 

 Part. 3. p. 159. en WOLFF heeft, zo als bekend is, alle 

 de delen der wysgeerte op die leertrant getragt te fchoeyen 

 en te behandelen. Deze leerwyze wordt ook zeer aange- 

 prezen door KOE N I G in zyne Redevoer. De optima Me- 

 thodo JFblfiana et Newtoniana p. 92. Maar HEIMARUS 

 berispt die in zeker Progr. van 't jaar 1727. Certitudinem 

 ex Methodo Mathematica non fperandam esfe. ^Ook berispc 

 dc geleerde BON dezelve , in de Voorr. voor de Werken 

 van LEIBNITZ Tom. IV. Parr. 3. p. 18. in de aantek. 

 en E H N E S T verwerpt ze in jTur. Nat. C. I. v. 23. (Inir. 

 Doftrin. folid.) De Hoogleeraar D. WYTTENBACH in 

 Disput. Stolp. de Theol. Natur. Vol. III. Lugd. Bat. 1784. ec 

 in Logica Amft. 1781. keurt zeer goed, datde wetenfchappen 

 in orde en verband vvorden behandeld , maarbeweert tevens , 

 dat die zekerheid , welke de wiskunde eigen is , van hare 

 Leerwyze alleen 9 voor andere wetenfchappen te vergeefscU 

 verwagt 'wordt. 



