32 OVER DE EERSTE GRONDSTELLINGEN 



fpeurd wordt; wie is V, 'die, zulks nlet kernel hoog 

 pryst en vcrhefrt Hoe groot war en nlet de toejuigin- 

 gen door de gehele zaal van den j'chouwbnrg^ by het 

 yertonen van het nieuw toneelfpel van mynen vriend 

 M.PacuvlUs? fi^anneer^ de koning onkundig zyndc$ 

 w lev an beidcn Orestes mogte zyn , Py lades uitriep % 

 dat hy Orestes was , om niaar voor zynen vriend te 

 inogen {hrvsn ; terwyl Orestes wederom 9 naar waar* 

 lieid , nlet ophieldt te btvestigen , dat hy Orestes 

 'was ? Alls de aanfchouwers jlonden op en julgden 

 met handgeklap in een enkel verdigtzel. U^at moeten 

 wy vermoeden , dat zy in een ware gebeurtenh zou- 

 den doen ? De natuur zelve vertoonde welhaast hare 

 kragt en vermogen : daar de menfchen dat geen , '^ 

 welk zy zelven niet kunnen navolgen , cvenwel in 

 anderen goedkeuren en roemen. Maar , indien nil 

 eens iemanc dezen of genen onder die opgetogene 

 aanfchouweren , welke vol verwondering en vervoerd 

 door verrukking een algemeen gejuig opheften , ge^ 

 Vraagdhadc, waarom men die ilandvastige vriendfchap 

 zo veel toejuiging toebragt; zo veel lofs toezwaaide^ 

 welke togdeeigenlykeen cerfte redenengrond van die 

 deugd was , die hy zo zeer bewonderde , welk antwoord 

 moet men vermoeden, dac de aanfchouwer aan dien 

 -vrasende en weetgierigen wysgeer zou gegevcn heb- 

 ben? Zou hy niec gansch ce onvreden zyn over deze 

 iveetgierigheid van den lastigen vrager, ofookzelfs 

 verontwaardigd ? over zyne belaggelyke dwaasheid , 



(zo. 



