DER Z E.ETE LE E R. 25 



twist over de aart en natuur der verpligring geheel en 

 al afhangc en oorfprongelyk is. Maar ten derde, zyu 

 tooral de gevoelens der Geleerden over den eerilen 

 grond der Verpligting, over her eerfte en algemena 

 grondbeginzel der Zedeleer, over de eerfte Zedelykfc 

 Wet, over den bron en oorfprong van alle Deugd ea 

 Pligt nog ten hoogften verdeeld. .Wane zo dra de 

 Wysgeren hebben begonnen de regels onzer daden ia 

 zekere prde en verband te brengen, en enenaauvvkeu- 

 rige Zedeleer of wetenfchap van pligten te ontwerpen. 

 en voor te (lellen , hebben zy naar een eerfte en alge- 

 meen grondbeginzel ge^ogt,uic het welk alle zedelyke 

 lesfen en voorfchriften van pligten zouden kunnen 

 worden afgeleid. Dog daar het vinden van zodanig 

 grondbeginzel ene allermoeilykfte taak was, verwekte 

 zulks veel gefchil onder de Geleerden 9 zo dat dezea 

 de voetftappen der oude Wysgeren drukten ; dog 

 genen liever njeuwe grondbeginzelen uitdagten; wel- 

 ken wederom door anderen berispt en verworpen zyn- 

 de, wierden zommigeri eindelyk over zo veel moeilyk- 

 heid, twist en qnzekerheid zo verdriedg, dat zy toe 

 qns geweten, tot deszelfs vlug oordeel en beflisfing, 

 en als 't ware , tot een natuurdrift en gevoel 9 't welk 

 van wege d[e onderwerpen , die he^: beflist , het 



ZE- 



Traj. ad Rhen, 1746. p. 23. En nog in ene andere 

 Verbandeling: De Legum Phyfitarum et MaraMum Harma- 

 ia Ibid. 



