FOORREDE. ? 



flfetenfihap? dat is, hangt zy niet geheel en alvan. 

 de, kennis der menfchelyke natuur af? Wei nu , met 

 welken yver , leerzugt , vernuft en doordrlngende 

 fchranderheid hebben met de oude wysgeren de men- 

 fcheljke natuur nagevorscht , en de blnnenfle fchuilhoe- 

 ken van onze ziel doorfnuffeld en hare oorfprongelyke 

 driften, nelgingen^ begeenen en afkeer op^efpoord 

 en verklaard? 't Was deze nafporing en daar door 

 yerkregene kennis der menfchelyke natuur , die hen 

 tot dlt allereerst voorfchrift van pligten ; tot deze 

 hoogfte natuurwet en algemeen grondbeglnzel bragt, 

 welke alle wysgeren der Oudheid eenpariglyk goed- 

 keurden , namelyk : Dae het den tnensch betaamc , 

 volgens de natuur, of overeenkomftig der natuur, zyn 

 leven in te rigten. Waarlyk , daar het tcgen over- 

 geflelde van dit grondbeglnzel 9 dat Is : dat men zyn 

 leven en daden tegcn de natuur zou moetcn inrigten, 

 van alien zln ontbloot Is , en tegen natuur en waar~ 

 held aandruischt , zoude het ten mlnftcn enlgzins 

 roekeloos zyn^ de waarheid, duidelykheid en zeker- 

 held van bovengemeld zedelyk voorfchrift te wlllen 

 in twyffel trekken , terwyl wy de deugden en gebreken 

 van het zelve, ah ene eerfte zedelyke grondftelllng 

 bejchouwd^ in onze Verhanddlng zelve hebben over- 

 wogen. Foor onze ncifporlng derhalven fchynt dit 

 yoornameulyk over te fchieten^niet^ dat wy op nieuws 

 wedcrom naar andere onbekende grondbeginzels zoe- 

 ken ? maar veel eer 9 dat wy de kragt en ware me- 



A 4 ning 



