D E R Z E D E L E E R. 109 



ry met hunne makkers kampen, zo zy die overwln- 

 jien , dan fpringen zy van blydfchap ; maar -warden 

 zy overwonnen , dan zyn zy bedeest en neerflagtig. 



Van al het geen wy aid us over de naiuur van den 

 Mensch, en die zugt, waar door een ieder zig zelve 

 bemint en tragt te behoudcn , hebben opgcmcrkt , 

 bygebragc en beredeneerd,moet dit een wettig gevolg 

 en befluit zyn : Dat de Menfchen van natuur genoopc 

 worden, om hun lichaam, en deszelfs delen en lede- 

 macen te bewaren en hunnen geese met kennis van 

 wetenswaardige zaken te verryken ; om hun leven te 

 behoeden en te befchennen , en het zeive in dier 

 voege te leiden , dat zy npg het noodzakelyke , nog 

 hecnuttige, nog het aangename misfchen; maar, zo 

 veel raogelyk is, het genot hebben van allerlye goe- 

 deren voor ziel en lichaam ^) 



Uit deze Menfchelyke Natuur, welke ontkend of 

 weggenomen wordende ? terflond de Mensch zelve 

 moet verdwynen; volgt dan noodzakelyk deze eerlle 

 wet i dit eerfle voorfchrift , en dus deze eerfle grond- 



flel- 



(a) Dit ^dn gedeelte der Menfchelyke Natuur, maar niet 

 die Natuur in haar geheel , hebben dieWysgeren in aanfchouw 

 genomen , welken de Eigenliefde , de zr.gt tot geluk, tot 

 enen grondflag der Zedeleer ftelden. ' Dit is ook de misfiag 

 van CAMPBEL Enquiry into the orginal of Moral Virtue, 

 Loud. 1734. 



