D E R Z E D E L E E'R. ' jit 



kundige zekerheid te voren gezegd hebben (a). Dus 

 wordt men dan toe ecn van beiden genoodzaakt, of 

 om die natuur van den Mensch , welke wy gefchetst 

 hebben, geheel en al te omkennen, 't geen waarlyk 

 de dwaasheid zelve zoude zyn ; of om deze wet en 

 regel , welke uit die natuur , uit die gevoelens , en 

 allereerfte natutirdriftcn der Mcnfchen, uit die eerfte 

 beginzels en neigingen van hunne ziel, onmiddelyk 

 voodrvloeit, te erkennen , en als eneEerile, wezen- 

 lyke en onbecwistbare Natuurwet aan te nemen. En 

 ik kan niet vcrrnoeden of dugten, darmogelyk iemanc 

 nu nog zou aandringen , ' dat nu wel bevvezen is, dat 

 de Mensch tot bewaring en behotid van zyn lichaam , 

 van zynen geest , van zyn leven volgens die Eerfte 

 Natuurwet verbondcn is; maar dat nu nog niet blykt , 

 welke die zakcn en middelen zyn , die daar toe die- 

 ncn, en die pligtsbetragting vervullen. Immers, de 

 beflisfing , wat eigenlyk tot bekvvaam voedzel voor 

 ons lichaam , tot behoud en verbetering der gezond- 

 heid en tot verryking van den geest met nutcige en 

 wetenswaardige zaken , kan ftrekken ; dit behoort 

 eigenlyk niet tot de Zedekunde, maar of tot de dage- 

 lykfche ondervinding, of tot de Natuur- en Genees- 

 kunde ; en 9 wat de ziel aangaat , tot de Redeneer- 

 kunde , en andere Wetenfchappen. Want , gelyk 

 wy reeds boven opmerkten, hoe zeer het ene uitge- 



maakte 

 L Deel. I. Heofdft. bl. 3338... 



