DERZEDELEER. 



ook zelfs den Vyand zoekc wel te doen , hoe grooc 

 meet dan niec haar vermogen zyn omcrend dien ge- 

 ncn, die zelve uit gevoel van deze deugd my ecrsc 

 weldeedt; die de genoegens van myn leven heefcver- 

 meerderd; die my myne egtgenote , myne kinders, 

 uit doodsgevaar verlosce en wedergaf ; die my van *c 

 gevaar van ftruikrovers , van ene harde flaverny , van 

 de wreedheid van enen bloeddorftigen vyand, gered 

 heeftPHier uit ontftaat dat gevoel van dankbare crken- 

 tenis, welker vermogen zo groot is; dat algemeen 

 nicts fchadelyker, niets ve^werpelyker, niets veragte- 

 lyker wordt geoordeeld , dan een ondankbaar mensch. 

 Want , hoe zoii men de minfte goedwilltgheid jegens 

 anderen van hem kunnen verwagten, die zelfs gene 

 cerstgenotcne weldaden wilde erkennen , nog met 

 enig dankbetoon beantwoorden ? Derhalven , indiett 

 het dan waar is, het geen ivy even te voren berede- 

 neerden , dat de bykomende betrekkingen de kragc 

 der Goedwilligheid (laven en verflerken , hoe zeer 

 moet zy dan niet door vooraf oncvangene weldaden 

 worden vergroot ? En dit verwekt hier dan wederom 

 verwondering, welke tog de rede mag zyn , waarom 

 zommige Wysgeren beweerd hebben , dat de pligt 

 van dankbaarheid wel gevoeld konde worden , maar 

 gene reden of oorzaak van die pligt kon worden aan- 

 gewezen. 



Alleropmerkelykst is het dan, hoe die Liefde tot' 

 zig zelven, hoe die zugttot geluk, welke ons alien 



H 4 te 



