g. JJijjcrtati* de Principits Doftrinae tnorum, 



Hanc fententiam Z^no, auftor Stoicorum etprin- 

 ceps defendit, quern Ariflo, Chryfippus, Herillus, 

 Brutus, Cato, Epidetus, Seneca, Marcus Aurelius 

 ct permulti alii philofophi funt fecuti. Aut deni- 

 que, quae Calliphonis veterisque Academiae ac Peri- 

 pateticorum fuit doclrina , utramque rationem ita 

 conjungendam esfe cenfebant, ut fummum quidem 

 bonum esfet honefte vivere, fed fruentem iis rebus, 

 quas primas homini Natura conciliaret : itaque etfi 

 omnium rerum optima esfet fapientia, fummum bo- 

 num tamen in toto homine esfe; neque virtutem na- 

 turae initia ita relinquere, ut ad beatam vitam, prae- 

 ter virtutem, nullae res aliae accedere posfent ; con- 

 era, utrumque genus una ratione contineri. 



Atque hanc fententiam inprimis Ariftoteles ejus- 

 que filius Nicomachus probarunt, ac Theophraftus 

 ct Antiochus fecuti funt , et in libro V. de Finibus 

 Bonorum & Malorum venufta ornataque oratione 

 CICERO explicuit. 



Cum Graecarum vero et Romanarum civitatum 

 interitu, uti omnes liberales dodlrinae labi coeperunt, 

 ;ta morum quoque difciplina negligentius coli. Nam 

 Plotinus, Amelius, Porphydus, Jamblichus, Pro- 

 clus, qui, Platonici appellati , tertio et quarto feculo 

 florueruntj metaphyficam potius , quam morum di- 

 fciplinam traftarunt Poflea, (ut haec levius per- 



ftrin- 



