Differtatio de Principiis Dottrinae morutn* 



vincere plane, faltem exaequare, veterum induftriam 

 viderentur. 



At, quae de noftrorum temporum in inftaurandd 

 philofophia , inprimis moral! , laude modo diceba- 

 mus, non eo valent, ut omnes eruditorum compofi- 

 tas jam lites putemus. Nam primum vetus adhuc 

 fervetcontroverfia, utrum, omni utilitate rejecli, per 

 fe fuoque fplendore luceat honeftas , virtusque tota 

 fit gratuita ; an vero cum honeftate ita fit conjuncta 

 utilitas ac felicitas , ut ea pro invitamento bonarum 

 aclionum , pro refte fadlorum honefto praemio , at- 

 que idcirco pro laudabili fonte eorum , quae gerimus, 

 posfit haberi. Deinde magnis etiam animorum ftu- 

 diis agitata est, et nondum penitus fublata disfenfio, 

 num a&iones per fe fuaque proprii vi et natura aliae 

 bonse fmt, aliae pravae ; quae Scholafticorum fere fen- 

 tentia fuit () ; an idcirco tantum , quod illas jusfit, 

 has vetuit Deus (c), a qua disfenfione omnis de vi et 



niturft 



Hanc probarunt Grotius, Leibnitzius, Wolfius, Mon- 

 tesquieu, BUCKY de moralitate aftion. intern. Lipf. 1732. 

 Confer. RAD. CUDWORTH de internd et immutabili ret 

 moralis feu jufti et honefti natura. In fyftem. Intelled. 

 Tom. II. pag. 615. et feqq. 4. 



CO * ta fenferunt Pufendorfius Seldenus, Barbeiracius, uter- 

 qne Coccejus, Buddeus, et DION vs. VAN PE WYNPERSSE 

 in disf. D Libertinismo , Traj. ad Rhenum 1746'. pag. 23. 



atqui 



