8 Dijfirtatio de Principiis Doftrinae morum. 



omne's liberates dodtrinas Harlemi in Hollandia con- 

 ftituta est et floret Societas, ea praeclaram hancquae- 

 ftionem folvendam pofuit : 



Cum jam diu fit, ex quo primum aliquod et 

 3, univerfaleprincipiumobligationis atque fundamen- 

 " turn quaeratur^ ex quo, tanquam ex fonte , quae 

 9 , magis propria et peculiaria funt, officiorum prae- 

 j, cepta posfint duci; Et quoniam, qui hie fenfuni 

 moralem cornmendarunt fcriptores , dc eo nonni- 



hil laborant (d) , illudque ipfum, quod Can- 



,, tins monftravit principium (e), aliis obfcurum, 



5 ? aliis incertum atque infrudluofum videtur (/); ea 

 de causfa nunc quaeritur : An ratidni confenta- 



5, neum fit, an necesfarium, an utile denique, ejus* 



3 , modi primum atque univerfale principium invefli- 



3> gare? Atque hocfi rationi confentaneiim, fineces- 



w farium, aut utile fit*; quodnam illud ipfum prin- 



w cipium fit, quod ejusmodi posfit exiftimari ? " 



Cujus 



C^O >jVid. HULSHOFE Over Gods wetgeveydc macht , in 

 ^de Stolp. verhandel. gedrukt te Leyden 1766. Hoofdft. IV. 

 9 , byzonderlyk bl. 33. 35. 



(e*) n Grundlegung zur Metapkyfk der Sit ten. Seite 5, 

 w Zweyte Aufl. bey J. K. Hartknoch, Riga 1786. 



CO KANT Kritik der Pratt. Vernunft, Riga* 17 8^. Vor- 

 rede Seite 14 17. ZENO Oyer ongeloof en zeden, bl. i*. 



