Differtath de Principals Doctrinae morum. ij 



autem flaudcbant in re fifta: quid arbitramur in ve- 

 rd fuisje fatturos? Facile indicabat ipfa natura vim 

 fuam, cum homines , quodfacere ipfi non posfent , id 

 reffe fieri in altero judkarent (Zr). At eorum, qui 

 in cave& erant, qui fhntes admirantesque plaudebant, 

 unum vel alterum fi quis interrogasfet de causfa tan- 

 tae laudisetcomprobationis, ejufque honeflatis, quam 

 adeo admiraretur , ut primum (ibi principium ac ve- 

 luti fundamentum explicaret , quale putas ilium fpe- 

 <Satorem curiofo rogantique philofopho refponfum 

 redditurum fuisfe? Profefto aut aegre ferret atque 

 adeo indignaretuf hominis talia quaeritantis , et (ut 

 ipfe quidem ftatueret), infipientis dementiam ; aut, 

 fi vel maxime quaeilionis vim asfequeretur, ac pro.- 

 baret; quod tamen reiponderet, vix reperiret. 



Atque haec ratio nos movet, ne dubitemus , quin 

 primi principii doclrinae moralis inveftigandi difficul- 

 tatem jam ultro quisque nobiscum fateatur. Ao 

 cedit , fummo^ ingenio, exquifitaque doclrini exi- 

 mios viros, ab omnibus cum florentium olim, turn 

 ante pauca fecula inflauratarum litterarum tempori- 

 bus, de inveniendo ejusmodi principio laborasfe qui- 

 dem vehementer 3 fed profecisfe parum. Quae ta- 

 men 



(Ji) CICERO Dedmicit. 7. De Fintt. Bon. et Mai. V. 22^ 



