OVER DE EERSTE GRONDSTELLINGEN 



noodzakelyk is , of dac men ook deze eerfte en alge* 

 mene grondfteijing en hoofdwet ons toegeve; of dac 

 men tot die onberadcnheid verv lie van die gezegde 

 en bevvezene Natuur van den Mcnsch geheel te ont>- 

 fcennen en te logencn. 



III. TEN DERDEN: Den Mensch is niet minder 

 dan der dieren natuurlyk eigen , dat hy van een|eenzaam 

 leven ten hoogtten af kerig is , dat hy in tegendeel de 

 vereniging en zamenwoning met anderen zoekt. De 

 Natuur bemint niets eenzaams , maar hegt zig al 

 tydaan enigfteunzel (*). Die zyn de woorden van 

 den menigmalen aangehaalden Wysgeer , die op ene 

 andere piaats zegt (): Niemant is *er , die in dt 

 cenzaamheid zyn leven zou mllen fly ten , zelfs niet , 

 al zwom hy in de ruimfle overvloed van geneugtens. 

 De Mensch is dan van natuur een gezellig wezen , en 

 deze onwederftaanbare trek tot gezelligheid vvordt nog 

 tyzonder geftyfd en geflerkt door de kragtige neiging 

 tot ene Gade; door de veelvermogende liefde tot zyn 

 nakroosc , en de llerkfte natuurdrifc om niet alleen kin- 

 deren te telen , maar ook te voeden en op te kweken : 

 van welk beginzel CICERO de gemene maatfchappy 

 yan 't Menfchelyk Geflagt afleidt, en aanmerkt: Da$ 

 fiet ene volftrekte tegenjlrydigheid zou zyn, dat d$ 

 flatuur wel zou mllen 9 dat men kinder m voord- 



CICERO Over de F'riendfchap H. 23. 

 C ICE no De Finib* Lib. III. cap. 2Q, 



