D E R Z E D E L E E R. i*? 

 \ 



Natuur zelve vcrbonden is. Derhalvcn , alfchoon' 

 iemanc zig zelven boven al lief heeft, hy heefc zig 

 zelven alleen niet lief, maar voelt ook in zyn hart de 

 vlam ontbranden van welwillendheid, zugt en goed- 

 hartigheid jegens andere afzonderlyke-Menfchcn, hy 

 voelt ook in zig ene onwederftaanbare trek tot gezel- 

 ligheid, welk gezellig leven den Mensch zo natuur- 

 lyk en noodzakeJyk is, dat, vvanneer men eens Men- 

 fchen heeft aangetroffen , die by toeval, van hunne 

 eerfte kindsheid, in enen eenzamen oord, onder de 

 wilde beesten waren opgevoed en geleefd hadden 9 

 dezelven weinig van een beest vcrfchilden. Daar is 

 ene hoogfte behoefce en noodzakelykheid van eeis 

 maatfchappyelyk leven , niet alleen voor kinderen 9 

 om in hunne eerften zwakken (laac door hunne ouders 

 te worden gevoed, behoed en verzorgd, tot dat zy 

 fterk en ftevig zyn geworden ; maar ook zelfs voor 

 menfchen van reeds bekwamen ouderdom 9 om zig de 

 levens nooddruften zo veel beter te kunnen verkrygen 

 en deszelfs gemakken en geneugtens door onderlinge 

 hulp te vermeerderen (a) ; byzonder voor oude lie- 

 den , welker zwakheid en onvermogen door de hulp 

 der jeugd moetgeftut en gefchraagd worden. 



De Mensch heefc dan inzyne ziel enen fterken prik- 

 kel tot gezelligheid , en zy is voor hem onontbeerlyk. 

 Maar gene gezelligheid , gene maatfchappy kan be- 



CICERO* Over fa Pligten II. B, H P 4, 



