,* D E R 2 E D E L E E R. .16$ 



sy de zuy tot zclf behoud goedkeurt , nice te niin Py- 

 lades roemt, die bereidwas, voor zynen ongelukkigen 

 boezemvriend Oresces te fterven ; die Regulus leerde , 

 dat hec beter was , te Carthago zyn leven met de he- 

 vigfte fmerten te eindigen , dan de belangens van zyti 

 vaderland verzakende, te Romen een fchandelyk en 

 door trouwloosheid bezoedeld leven , by vrouw en 

 kinderen , in de grootfte vcragting te flyten ; die ook 

 zelfs Codrus bewoog, alfchoon hy een onbevlekf le* 

 ven kon leideti en nog uitrekken , het zelve nogthans 

 iiever voor het vaderland op te offeree Want > zo 

 als wy hebbcn opgemerkt 9 alhoewel de mensch vele 

 eerfte gewaarwordingen , neigingen en dritten , met de 

 dieren gemeen heeft, weHcen de Oude Wysgeren de 

 eerfte beginzelen der Natuur noemden (^), en ook 

 wcderom andere meer voortref3Felyke bezefFen ^ boven 

 het gedierte bezit ; zo is dit vo6ral ene byzondere ei- 

 genfchap der Menfchelyke Natuur en Reden , dat al- 

 leen de' Mensch bezeft,wat orde^watbetamelykheid, 

 wat gepastheid in woorden en daden is (). Want 

 alkerst words de Mensch genoopt tot het geen de 

 Natuur medcbrengt; maar zo dra hy verflandver- 

 krygt, en de kennis, welke de Griekfche Wysgeren 

 tmx noemen $ en , zo dra hy de orde 9 en ^ om zo te 

 fpreken , de over een (lemming der dlngen ontdekt^, 



dan 



CICERO Over <k Pligten. I. B. 4. H. 



L a 



