DER ZEDBLEER. 16$ 



&1 trekken , bshalven de zulken alken , die gene 

 hoe genaamd , erkennende aan allcs 

 Immers hoe zou hec mogelyk zyn 9 ea 

 jnet de natuur overeenftemmen , dat de Mensch , die 

 naruurlyk zig zelye Ijef heefc , evenwel de vveliland 

 yan'zyn lich-aaip en ziel niet zon moeten betragten? 

 f)ac hy , wien? hare de Natuur zelve in genegenheid 

 en welwillendheid je.geqs anderen oncvonkt , eens 

 ander welfland niet zou maecen behartigen?. Dae hy, 

 wien de zelfdq Natuur ook tot gezellighcid en een 

 Maatfchappyelyk leven. , door de fterkile prikkels , 

 jioopt en uitlokt, en die buiten dezelve een ellendig 

 Jeveq zouleidep; nogthands het hcil dier Maatfchappy , 

 pt wclke hy behoort, niec zou moeten helpen bevor- 

 ,4eren 5 haren blpei vermeerderen , en haar tegen allc 

 verongelykingen befghermen en verdedigen? Dat hy, f 

 4ie aan een hoqgst , uitmuntendst , magtigst en allervvysc 

 \Vezen gelooft, en niec, dan met en e bewonderende 

 verrukking aan het z,elve kan denken , dat voortreffe* 



lykst wezen piet zou moq^en" eerbiedigen? In 



tegendqel , deze denkbeejden zynalle.n zo onmiddelyk, 

 zo naauw met elkandcren verbonden , dat zy geen aft- 

 dire tusfchen}(omende denkbeelden vorderen, of zelfs 

 toelaten. Dus moeten deze voorftellen dan of opcr*- 

 lyk en onwederfprekelyk valsch en onvv^ar zyn, hec 

 welk egter aan niemand van ge.zonde harfenen nog is 

 ipgevallen ; of, zy moeten zo onbetwistbaar zeker ea 

 jastbaaar zyn, dat men ze yooj. algemene b 



L 5 



