Differtatio fa Principiis Do&rinae morum'. 4$ 



fiiisfe , nulla tamen facile propria utilitas , quae Co- 

 drum ac permultos alios moverit, potest excogitari. 



Atque haec res alteram philofophorum fcholam 

 movet, ut , fi ad propriam utilitatem cujusque et fe- 

 licitatem officiorum praecepta referuntur, metuanr, 

 ne nulla amplius virtus fuperfit , fed fallax modo 

 imitatio fimulatioque virtutis, oranisque honeftas, ac 

 praeclarorum facinorum decus et excellentia tolla- 

 tur (*). Quapropter hi potius communem omnium 

 falutem , atque tmiverfitatis rerum humanique prae- 

 fertim generis confervationem ac tutelam urgent. 

 At vero hi i quidern Charybdin vitarunt , nee fa- 

 ds tamen ScyMtn caverunt. Primum enim , non 

 modo extra naturam humanam morum prima vi- 

 dentur initia praeceptaque quaerere, fed ejus naturae 

 'penifus oblivifci, quae inprimis fui confer vatrix est, 

 et fui amore , uno omnium ardentisfimo , ducitur. 

 Deinde natura ita confuluit mundo morali , ut ,, quae 

 faftu esfent maxime necesfaria , ad ea facienda inge- 

 neraret homini effica^isfima momenta , invitamenta, 

 et quafi iftus , fine quibus haud^magis homo mo veri 



ad 



(/) ^Tum autetn, qui non ipfo honefto movemur,, ut boni 

 w Yiri fimus , fed militate aliqu^ atque fruflu, calliAi fumus, 

 w non boni. Nam quid faciet is homo in teuebris v&c" 

 CICER. De Legg. I. 14. 



