5o Diljertatio de Principiis Doffrinae morttm. 



, Sunt etiam, qui hanc principem defcribant le* 

 gem, ut tan turn boni, quantum efficere posfimus, ef- 

 ficientes, vitaeque incommoda, quae vitari neque- 

 ant, fortiter perferentes, fentiamus, voluntati nos 

 divinae obtemperare (iy) At quo tandem modo ob- 

 tineri potest, ut id. fentiamus 9 quodfic, ut fentia- 

 jnus, praecipitur? Quodnam hie bonum commenda- 

 tur? Unde illud exftimabitur ? Qui Logicus jubeat 

 tantum v E R i indagare ; qui Ethicus praecipiat tan* 

 turn B o N i fibi efficere , quantum poslit obtineri, an, 

 utrumque ilium munere fuo perfunftum esfe cenfea- 

 mus, etfi neque ille veri neque hie boni notam ullam 

 ponat, nee, qua via utrumque obtineri posfit, doce- 

 at? Etenim intemperans homo facile fibi perfuadeat, 

 id bonum fibi esfe, ut fe libidini tradat; avarus, ut 

 cumulet nummos, qui nemini profint; fur, ut fur- 

 rep to cibofamem depellat, cujus moleftiam fie, uti 

 est, magnum malum putabit ? fed furto levandum, 

 neque adeo ita inevitabile,^ ut illud fortiter perpeti 



neces- 



(j) FIIID. GUIL. PESTEL Vir cl. Juris Civ. Nat. Gent, 

 et Publ. Profesfor in Academid Lugduno Batava" , in Fun- 

 dam. Jurispr. Natur. Ed. 4tae Lugd. Bat. 1788. in 8vo. 

 .270. ita fcribit: Nofec, conferva , auge, et jlc adhibe vires 

 tuas 9 ut tantum bom, quantum potes, efficients, atque incom* 

 moda vitae inevitabilia fartite.r firendo 9 voluntati divinae ts 

 refpondcre [intias* 



