Differtatio de Principiis Doftrinac mwum. 53; 



ftantia, ut cum quae ad cujusque propriam, turn, 

 quae, omni propria detract utilitate , ad univerfo 

 rum communem falutem referantur officia, hide effici 

 posfe videantur, etfi ejusmodi fint officia, quae vel 

 inaxime praecipiant, ut fummis nos periculis certae- 

 que morti offeramus. Attamen nonnihil est, a^r 

 viris praeclaris, qui fenfum hunc moralem, omnis 

 juftidae atque injuftitiae, honeftatis ac turpitudi- 

 nis judicem conflituerunt, non asfentiamur. Nani 

 primum ad unum fenfum , mentisque noftrae ve- 

 luti pattern magis illi adhaeferunt , quam to- 

 tarn naturam humanam contemplati funt. Deinde 

 non perfpicue docuerunt, utrum probarent; illone 

 fenfu ut omnia ftatim officia fine rationum conclufio-, 

 nedijudiearentur, an vero mallent, ex eo quaedam. 

 prinia tantum efficerentur praecepta, quibus quae 

 confequentia esfent, ea postmodum exquireret ratio; 

 neque, fi hoc maxime voluerunt , quae prima ilk 

 praecepta esfent, accuratius aperuerunt. Quin e con- 

 trario, hoc noluisfe, fed illud videntur probasfe: 

 nam, quo magis indocl:a etiam plebs omnia officio- 

 praecepta, facili operi, fine doftrina, intelligeret, 

 inprimis ilium fenfum ad partes vocarunt , et unum 

 omnium adlionum humanarum judicem et cenforem 

 conflituerunt. At fortasfe etiam iis philofophis in 

 hac re fraudi fuit ingenii humani celeritas, quod fae* 



