54 Dijfirtetio de Principiis Doftrmfa worum* 



pe repentino veluti impetu atque ita velociter prae* 

 ceptorum percurrit connexiones, ut, quae interje&a 

 funt fingula praecepta , aegre nee nifi obfcurius per- 

 cipiat, iisque uno veluti falcu fuperatis, facile fibi ul- 

 tro ac fine iis, et veluti fenfu quodam, non ratione,in 

 conclufionem incidisie videatur. 



Ac nunc de KANTII Regiomontani philofophi, 

 cujus dodlrina nuper in Germania plurimos fibi cum 

 adverfarios turn defenfores peperit, ratione, etii 

 obfcurion, pauca dicamus; fed, quae rem, quoad 

 fcic neccsfe eft, fatis explanare putamus. 



Primum igitur K A N T i u s omnino flatuere vide- 

 tur , aclionum humanarum earn vim esfe , ut vel 

 confentant rerum naturae ac veritati , vel repu- 

 gnent; mentem vero noftram repudiare omncm re- 

 pugnanuam , at comprobare convenientiam conien- 

 fionemque omnenr cum natura, eamque fequi velle: 

 verum. ut intclligentia fie moveat voluntateni , ne- 

 ccsfe esfe, ut ne alia fine invicamenta contraria, ac 

 voluptatum illecebrae, quae repugnent; vitam au- 

 tem, fecund um naturae leges inftitutam et peraftam 

 reddere hominem dignum, qui felix fit; et hanc esfe 

 nccesfariam conditionem, fine qua nemo beat am vi- 

 tam ad-'pifcatur. Ceterum, ad Stoicorum rationem , 

 adiiones bonas judicat proprio decore ita lucere, ut, 



