Diffirtatio de Principiis DoStrinae worum 55 



rejecH omni fpefelicitatis, hominem abfolutl officii 

 necessitate devinciant (a) ; et folam legum natura- 

 iium praeflantiam, ejusque praeftantiae cogitationem 

 efficere , tit homo facile omnia momenta externa 

 afpernetur () : quin virtutem quamque tanto esfe 

 praeftantiorem , quanto magis oninis fpes praemii 

 contemnatur, quo fpe&ato y virtutis lumen valde 

 obfcurari. Si quando affio honefta, inquit, cogital 

 tur, omni fpe lucri utilitatisque > five in hac praefen* 

 ti^ five in futura vita , vacua ; fi quid appareat 9 con* 

 tra voluptatum Uanditias* yel etiam contra necesftta* 

 tis invit amenta 9 cum meleftid quddam ex animi excelft 

 vnagnitudine , rot>ore et conjlantia esfe peraBum ; id 

 longe fuperat ceteras affioneS) quas futurae felicitati$ 

 fpes commendet; turn quisque fecum tacite optflre^ up 

 quandoque fimile f acinus puklierrimum fufdpere ipfe 

 posfit. (c). Atque hujus proprii decoris, quo 

 luceat honefta quaeque aftio , tantum cuique 

 homini fenfum iribuit KANTIUS, ut hoc 

 ponat principium , five primum praeceptum ; 

 Age fecundum earn norm am , quam ftmul ip 

 ft fosfts velle , aut optare , ut agendl lex uni* 



Krit. tier reinen far nun ft ^ Seite 835. 

 Metaphyf. der Sitten, Seite 33. 

 Mffttphyf. der Sitten, Seite 33, m notii, 



