'Differtatio de Principiis L^ttrinat mrutn. gp 



fimplicius? quid naturae magis confentaneum ? - 

 Vero I At tu, quisquis es, qui ita nos admones, m 

 fane illud jubes , quod idem nos ita volumus cupide, 

 ita ardenter , ut nolle prorfus nequeamus. Igitur 

 jam ultro nos currentes hortaris, ut eamus : fed au* 

 di tu ipfe, qtiaefumus : Non fatis hie est ire, quani- 

 diu, qua via fit eundum , ignoramus, Quin igitur 

 tute, o bone! qui nobis vitae vis magister esfe, fac, 

 ut itidem vitae dux fis, et viani nobis , quae ad ve- 

 ram felicitatem ducat, oftende; neque medicum imi- 

 tare , qui aegrotum, de falute quaerentem , his ver- 

 bis dimittat : Fac, ut convakscas: fed tu contra five 

 untim, five pauca quaedam principia exprome, quae 

 fatis fecunda fint ad ea nobis praecepta parienda, 

 quae in tantis hujus vitae perturbationibus procellis* 

 que fcopulos monftrent, quosvitemus, omnemque 

 vitae noftrae curfum ad fummum bonum adipifcen* 

 dum dirigant. 



In hac igitur tanta tamque multiplici opinionum 

 inconftantia , quae ad firma jacienda prima pulcher- 

 rimae difciplinae fundamenta non valuit ratio ac via, 

 earn nos deferamus, ac potius in naturam humanam, 

 in mentem noftram veluti intremus, ibique excutia- 

 nius ea , quae lateant , veri omnisque cognitio- 

 nis humanae femina, inter quae fortasfe, uti cete- 

 rarum fcientiarum omnium, ita noftrae quoque nio- 



rum 



