I 4 o TWEEDE ANTWOORD op DE VRAAGE 



het allermeest t' famengefleld is, en alle betrekkingen , 

 'welke tusfchen God en den mensch kunnen plaats 

 hebben, ieder in 'c byzonder in zich fluit; en zo vele 

 opklimmingen en vermeerderingen toelaat , als 'er 

 trappen zyn van die volmaaktheid en deugd, welke 

 de mensch in ftaat is te bereiken. Het welk zeer ge- 

 makkelyk en eigenaartig kan worden opgehelderddoor 

 de voorbeelden van eenen burger uit eenen lageren 

 (land en eenen vriend des Konings tegen over elkan- 

 der te ftellen : welke beiden , dog ieder in eene zeer 

 verfchillende betrekking tot hunnen Koning ftaan. 



Dit zo gefteld hebbende kan men hier uit befluiten, 

 dat de bovengemelde wet vooreerst alle plichten be- 

 vat, welke wy jegens God betrachten moeten. Want 

 het denkbeeld van eenen almachtigen Schepper, en 

 bygevoJg ook van eenen Opperheer van 't Heelal, als 

 den goedertierenften Weldoener en Wysten befchik- 

 ker van alle dingen , gebiedt zonder tegenfpraak de 

 plichten der grootfte gehoorzaamheid , der hoogfle 

 liefde , van het flerkst vertrouwen in hem te ftellen , 

 n alle overige plichcen, welke van dezen afhangen. 



Dezelvcle Wet beveelt ten tweeden , dat wy in al- 

 ien delen na de hoogfte volmaaktheid ftreven, die in 

 den mensch vallen kan : weike het my vergunt zy in 

 inwendige en uitwendige te onderfcheiden. Tot de 



eer* 



