-'Diiqitifitio Alter de Principns Do&rindc morum* j 5-3 



rcbit. Quod hoc quoque modo poteft intelligi. Finis 

 omnium Dei operum extra ilia reperiarur riecesfe eft: 

 quia fimul fumta, cum fuis attribuus, func mediae 

 fed eft quoque exera Deum ,praeter fupramemoratu:n : 

 igitur aims fingi ncquk, cum praeter illam realicatem, 

 quae cxinde, et quidem ad Deum redundet, Fie miHa. 

 Interim fi hunc -conceptum quovis alio termino maluc- 

 ris fi^nificare, -non repugn o, ex. gr. voce gloriaeDei, 

 cui hanc vim reclius tribui posfe exiftmio , quam -quae 

 vulgo ei fubjicitur^ aut quovis alio nomine, modo res 

 ipfk maneat, neque cum illo conjungas fententiam il- 

 lorum , qui docuerunc: Deum voluisfe perfeclionesfuas 

 manifeftare , atque inde conati funn inferre : Deum 

 quoque puniends juftitiae^ longanimitatis ec iniferi- 

 cordiae exerciciura intendisfe : quarum perfeclkanum 

 exercirium neutjquam ex Dei intentione , fed ionge di- 

 verfo fontc puto derivandum. Quam ob caufam ,fom- 

 mum finem duxi accuradus determinandum, ut harum 

 rerum nil inde posfit colligi. Ens fummum vero maxi- 

 maifa quoque fuam externam perfeclionem , i. e. opti- 

 mum confenfum tot tantarumque relationum intendis- 

 fe, quot quantaeque vel (imul vel temporis fuccesfu 

 esfe pocerant, nemo non largietur reputans, quod c\ 

 fapientisfimo femper optimum rainori bono antepona- 

 tur. Externa haec perfe6lio requirebat, ut tot tan- 

 taeque res quovis tempore ad Deum referrentur, quot 

 quantaeque poterafit, bine prod ucereUtuiy dumquod 



K 5 non 



