Dlffertatio de Principiis DoEtrinae morum. ff t 



praeftatur, quod ab Ennio pofitum in und re, trans* 

 fern ad mult as posfe C fc E R o teftatur Lib. L De 

 cffic. c. 1 6. 



Homo 5 qui errantl comiter monftat Viam, 

 Quafi lumen de fuo lumine accendat ^ facit : 

 Nihilo minus Ipfi ut luceat , cum Illi accenderit* 



Und ex re, inquit C i c E R o 5 fatis praecipimr^ 

 ut quidquidfine demmento posfit commodari, id tri* 

 buatur vel Ignoto. Ex quo funt ilia communia: 

 Nonprohibere aqud profluente ; Pati al* Igne igneni 

 caper e, fi quis velit; Con filiuin fi dele dcliberanti da- 

 re. Quod fi quaedam necesfitudines accedant, quae 

 nos ardius cum nonnullis hominibus devinciant, ne- 

 cesfeest, ut ipfius vis benevolentiae crefcat , quae, 

 cetera fi Tint paria, major est inter parentes et libe- 

 ros , quam inter fratres et forores , atque a fummo 

 veluti gradu ad conlanguineos, necesfarios, amicos, 

 vicinos , cives ac peregrines tandem defcendit (ar), 

 Attamen tantus faepe hujus benevolentiae fenfus est, 

 ut profimus etiam hofti. Ita Pyrrhus fine lutro cap- 



tivos 



W ,)Quamqnam confirmatur amor et beneficio accepto ec 

 ,,ftudio perfpedo, et confuetudine adjun<5ta: quibus rebus ad 

 ilium priinura motuin anirni et amoris adhibids, admirabilis 

 ^quaedam exardefcit benevolentiae magnitudo," CICERO 

 & Amis. cap. 9, 



