Differ tatio de Principiis Doftrinae morum. 



neat? 4. uc colat ac veneretur Deum? Omnino haee 

 quatuor , quae diximus}, ita necesfario fert et requi- 

 rit natura humana, ut, ea qui tollat, ipfam hominis 

 tollat naturam, hominemque ex homine exuat, id 

 quod fupra confirmavimus : nee fere flint, qui du- 

 bitent , nifi forte , qui nihil fciri posfe 'comendant. 

 Quomodo enim, obfecro, fieri potest , ut> qui fe 

 amec homo, Js tamen corpus anirnumque non debeat 

 merit Qui benevolentiae erga.alios fcnfti ab ipfa na- 

 tura moveatur , ut eum prodesfe aliis non oporieat ? 

 Ut, qui focietatem et expetat, et fine ea mifere vi- 

 vat, ab eo tamen illam, cujus pars fit, focietatem 

 defendi non necesfe fit? Ut denique, quam quis ag- 

 nofcat atque fufpiciat excellentisfimam omnium, 

 fumme potentem atque intelligentem naturam, earn 

 non debeat venerari ? Contra, haec adeo inter fe 

 conjuncta funt, ut alias notiones interjeftas requi* 

 rant nullas, quarum demum adjumento probentur: 

 quocirca vel aperte esfe falfa ilia debent (quod ne- 

 mo fanus dixerit), vel ita perfpicua atque evidentia, 

 ut ultro, veluti axiomata , fint concedenda: qualia 

 quinegant, ii omne tollunt verum, omiiesque di- 

 fciplinas evertunt. 



At, qui malit, loco quatuor, quae ego pofui, 

 principiorum, illaveteri, quam commemoravi, for- 

 snul& uti 3 fecundum naturam , vel congruent er na 



turae 



