I 3 4 TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



Even zo is het met opzicht tot de trappen van vol- 

 rcaaktheid , door welke de eindige geescen van elkan- 

 der verfchillen, gelegen. 



Laat ons hier uit befluiren, dar de algoede ooifprong' 

 aller dingen aan ieder zyncr fchepfelen die volmaaku 

 held heeft toegedeeld , voor welke zyne natuur vatbaar 

 was. Daar nu deze verdeeld worden in werkende" 

 wezens, en in zodanige, welke het vermogen om ce 

 Werken niet bezitten ; heefc Hy de eerfte en wel die 

 gene onder dezelven, \velke met eene redelyke ziel 

 begaafd zyn , en aan welken wetten kon.den gegeven 

 worden , nice alleen met de vereischte krachten om te 

 werken toegerust, maar heefc ook gewild, dat zy de- 

 zelven overecnkomftig het beste doeleinde zouden aan- 

 wenden. Waar uit deze hoogfle zedelyke wet , aan 

 alle redelyke en verftandige wezens gemeen , word 

 afgeleid: Leg u met al uw vermogen daar op toe, 

 dat uwe betrekking tot den oneindigen God alcoos de 

 grootfte en beste zy, welke zy zyn kan." Dit wil 

 God , dat gefchiede : want hy heeft de overeenflem- 

 ming van de meeste en grootfte betrekkingen bedoeld; 

 dus ook de grootfte betrekking der eindige geesten ; 

 en bygevolg is deze wet met dc fterkfte uitwendige 

 verplichting verbonden. 



De grootfte betrekking, waar in de mensch tot God 



ftaat, 



