138 TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



welftand des lichaams, de vermogens der ziel , de ge- 



legenheid, om iets goeds te verrichten , met aan zich 



zelve, maar aan de goedheid van den hoogflen Beftier- 



der verfchuldigd is. Wanneer hy op zyne mindere 



krachten zyne aandacht vestige , moec hy , door eene 



veelvuldige ondervinding geleerd hebbende, wetcn, 



dat hy met alle infpanning derzelveri zich echter die 



goederen, aan welke hy gebrek heeft, niet kan be? 



zorgen, b. v. de herftclling der verloren gezondheid, 



de vrugcbaarheid der bomen en velden , en ontelbare 



andere dingen. Indien hy die niet by zich zelve over- 



weegt, nog hierdoor wordc opgewekt, om de bron 



alles goeds op te zoeken, ofzichmisfchienverbeeldt, 



dat hy of zonder God, of tegen zyne tocitemming iets 



goeds kan deelachtig worden , koomt zyne kennis met 



de zaken" zelve niet overeen, en is dus onvolkomenen 



gebrekkig, vvelk gebrek zich te gelyk tot alle zyne 



daden zal uitbreiden en ook deze onvolkomen maken. 



Want de kenrris 9 welke iemand in zyne handelingen 



volgt, zet zyne ondernemingen of de grootfle waarde 



by , of berooft dezelve hier van. Het geen men nog 



duidelyker zoude kunnen bezefFen , indien iemand 



wilde onderzoeken en met meer naauwkeurigheid be- 



palen, welke kennis een volmaakt mensch niet alleen 



in ftaat was, maar ook zich behoorde te verwerven, 



om met deze gevvapend al het kwaad te kunnen ver- 



myden. Het is my althans nog nietgebleken, waarom 



die 



