1 54 'Blsquljttlo Alter a ds Prlnclplis Do&rinae morum* 



non exiftit, ad nullum ens poteft referri, quod per fe 

 patet. Illas res quoque, quae csfe poterant, debuisfe 

 esfe maximas five in fuo gener e perfeftas , non minus 

 clare percipitur, quia, quo ens ad Deum relatum eft 

 perfeftius, eo major inde relatio oritur. Major, quia 

 poteft fpeftari ut ex pluribus minorihus compofita: fie 

 totius orbis terrarum relatio eft major ilia cujuslibec 

 cjus partis. Par eft graduum perfifronis, quibus fpi- 

 ritus finiti difFerunt, ratio. Colligamus inde, quod be- 

 nignisfimus creator cuivis creaiurae, quam natura ejus 

 capiebac, perfedionem tribuerit. Quie quum divi- 

 dantur in entia , quae agunt , et vi agendi dellituca , prio- 

 xibus, interque ea menie praeditis, quibus leges dari 

 poterant, non modo necesfarias ad agendum vires lar- 

 gitus eft, fed voluit quoque ut illis modo , cum optimo 

 fine confentaneo. uterentur. Unde cogiturlexfumma 

 moralis omnibus ertibus mente praeditis , adeoque 

 ctiam hominibus con^ munis: 



Id omnibus vi-ibus age , ut relatio tua ad fummutn 

 numen, quovis tempore fit, quae esfe poteft, optima 

 maxima. Hoc Deus vult fieri. Intendit enim con- 

 fenfum plurimarum maximarum relationum fpirituum 

 iinitorum , adeoque fummam haec lex obligationera 

 extermun habet adjundlam. 



Maxima vero hominis ad Dcum relatio locum habe- 



re 



