j 2 8 Disqui/itio Alt era de Principlis Doftrinae tnorum, 



natura quaerunt , perperam effedum a caufa fejun- 

 ginu; quod cum fieri non posfit, tain rationem natu- 

 rae humanae, viriumque illi tributarum, quam cui rei 

 ilnt irnpendendae , in conillio fapientisfimi creatoris 

 rcdlc quaefieris. EC cui ufui vel optima lex: Quaere 

 felicicatem: Perfice te: cuj us obiervatio vires tuas fu* 

 perac, nifi oftenderis fimul 3 uude ad illam cxfequen* 

 dam necesfaria posfis accipere ? 



Antcquam ex diftis conficiam, legem fupra exhibt- 

 tam fummara omnes hominum adtiones liberas deter- 

 minare, ab inftituto non alienum erit nionere, quod 

 maxima hominis ad Deuin relatio maxime quoque fk 

 coinpofita, contineatque omnes ec fingulas relationes, 

 quae Deum inter et hominem posfunt habere locum; 

 tot admittat gradus et incrementa, quot func gradus 

 perfedlionis et virtutis in hominem cadencis. Quod 

 excmplis inferioris conditionis civis , amicique regis 

 inter fe col lads , quorum uterque fed longe diverfb 

 modo, ad fuum regem refcrtur, facili negotio poteft 

 illuftrari. Quo pofito intelligitur , legem fupra memo- 

 jatam complefti primo omnia officia erga Deum obfer- 

 vanda. 



Notio enim porentisfimf creatoris , adeoque etiamt 

 fummi Domini, clementisfimi benefaAoris, fapientis- 

 fimi omnium rerum arbicri, officia maximae obedien- 



tiae 



