Disquifitio Alter a de Principiis Dottrinae morum. 1 59 



tiae, fummi amoris, fiduciae in illo collocandae, re* 

 liquaque, quae ex illis pendent , facile injungic. 



Deinde eadcm lex praecipit, ut omnibus numerisab- 

 folutam, quae quilem in hominem cadit, quaeramus 

 perfection em. Quam lic^at difpefcere in internam ec 

 externam. Ad priorem refero, animi et corporisper- 

 feclionem. Quarum neutra quum posfir obtineri, nifi 

 quibusdam regu'is fjrvads , has quoque praefcribir. 

 Quas vero, qupniam nociores funt, quam quae pluri- 

 busexponancur, merico praecer mittimus. Circa offi- 

 cia, quibus flatus hominis externus ornatur, quaedam 

 videntur monenda. Externam hominis perfectionem 

 conftituunc omnes relationes , cum internis ejus deter- 

 minadonibus conf-'ncientes. Qu6 non modo pertinent 

 omnes relationes ad res, quibus udtur* faltem posfec 

 et deberet , ad animum corpusque perficiendum , fed 

 praecipue quoque, quae inde oriuntur, ubi homo ex- 

 ticerit audor cujusdam reaiiiads extra fe, ex qua. haucl 

 magna, imo fere nulla, ad agentem utilitas redundarc 

 videtur. 



Quae tamen non putanda eft nulla. Relatio enim , 

 ut fupra fuit monitum , eum inter et efFedlum exiftens, 

 ex realicate oritur, bona nempe aftione; hinc eflrea- 

 Jiras. Quod palam fiet , hanc relationem cum ilia 

 componendo , ubi quis fuerit auftor imperfeclionis et 



ma- 



