-GefleMbeid van bet Faderland wortvloeijen. 1 19 



dier uitwaasfemingen , en de byzondere eigen* 

 fchappen der lucht hier op werkende , insgelyks 

 van den anderen onderfcheiden. De herfst 



is doorgaans koud en vogtig , aan veele veran- 

 deringen , by de koele avond- en nagtftonden , 

 onderworpen , van C E L s u s en de ouden zeer 

 wel aangemerkt (c) : want niet tegenftaande de 

 ziekten op alle tyden van het jaar oncftaan kon- 

 nen , zoo vallen nogthans,de meeste in den 

 herfst voor , naardien het als dan op den middag 

 warm , en des nagts en des morgens , zoo wel 

 als des avonds , koud is ; waar door de lichaa- 

 men , wegens de middag warmte worden ontflo- 

 ten , en ichielyk koude vatten- : want de lichaa- 

 inen der menfchen en der dieren , benevens het 

 aardryk , als dan nog blyvende uitwaasfemen , 



wordt 



CO 99 Autumnus plurimos opprimit. Nam fere me- 



# ridianis temporibus calor : no6turnis atque matutinis , li- 

 mulque etiam vespertinis, frigus eft. Corpus ergo & ajfta- 

 a , te , & fubinde meridianis caloribus relaxatum^ fubito fri- 

 y, gore excipitur. Sed ut eo tempore id maxime fit , fie 

 quandoque evenit noxium eft." Libr. citato , loco cit&o , p. 



42. En HIPPOCRATES hade, wegens de gelyk- 



heid der aandoeningen , welke de wormen des avonds met 

 die in den herfst hebben , den avond by deer.pw vergeieken , 

 zeggende : Lumbrici tenues afcarides dicti , vespere 

 maxime , cui analogla quodammodo refpondef autumnus , 

 n infeftant." Lib. de morb. vulg. II. vcrgeiek.cn met Lib. VI. 

 31. 15. in welke plaatfen GALENUS de vervvisfeling der jaar- 

 getyden gehecl op de veranderingen van den dag ea van den 

 nagt tocpast : Diem naraqae toti anno proportiene res- 

 n ppndere cenfet x ut tnatutino tempori ver fimile^fit, meru 

 5 i diei seftas, vespcri autumnus , noH hyems. " in Lib. II. 

 rf: morb. vulg. Comm. I. ciafie 111. Pol. 157. n. 15. G, 



H 4 



