t>VEk GODS AANWEEZEN; ENZ. 17 



lyke Wet afdwaalen, en aan.dezelve nauw- 

 keurig en beflendig voldoen zouden. En 

 deze zwaarigheid wordt venneerderd , indien 

 die verftanden te (amen befchouwd worden 

 in een verband, wa.arin de ftrydigheden der 

 byzondere vvillen volftrekt de zedelyke orde 

 ftooren moecen. Deze Zwaarigheid heeft de ' 

 Heer KANT vvel getracht te ontwyken door 

 te zeggen : dat in een zodanige wereld alle be- 

 letfelen , die uit nelgingen omftaan , niet moe- 

 ten in aanmerking genomen worden. Dan 

 deze {lolling is juist die , van welke ik de 

 mogelykheid beftryde^; want nanr het my toe- 

 fchynt , kan de volmaaktheid van geen eindig 

 verftand zo groot zyn , dat deszelfs neigin- 

 gen , nimmer of ooit tegen de fyftematifche 

 orde 'ftryden zouden ; want die volmaaktheid 

 begryp ik het voorrecht te zyn van dat onein- 

 dig verftand alleen 9 het welke het fyftem^i 

 ten allervoknaakften doorgrond, en door zy- 



nen 



a Icge moral! aberrare ,, cidemque conft.anter et exafle 

 fatJstaccre: hascque difficultas crescit, fl merttes finitat; 

 in Tysteinate conlicierentur, in quo collifiones volunta- 

 tum particularium non posfunt non ordinem morale m 

 turbare. Huic quidem objedioni obviam ire Kantius 

 allaboravicj d'cendo, in mundo ejusmqdi ab omni im- 

 pedimento, qaod a pr'openjionibus proficiscatur., abfttahi. 

 Sed id ipfam esc, cujus posfibilitatem impugno: nullius 

 cnh^ mentis finite perfeflio milli tanta efle polYe vide- 

 tar, ut illius propenfiones ec tendentise ordini fyitema- 

 tico plane non ec nunquam adverlentui- , eamque folius 

 Mentis Infinitix prcerogativam efle .exiftimo , qua; intel- 

 ledlu infinite fyftema adeequaciffime pernoscit, ec voiun- 

 tate perfeftiflima non nifi in optimum fercur. 

 XXFIII. Deel. B 



