OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 11 



In N. 2. wordt beweerd : dat de gelukza- 

 ligheid met de zedelykheid in het denkbeeld 

 der zuivere rede op het nauwfle verknogt is 

 en met haar gelyk flaat. Deze ftelling is niet 

 analytisch ; want, volgens KANT zelve , is 

 het 'er za verre van daan , dat het begrip 

 der gelukzaligheid het begrip der zedelykheid 

 in zig bevatte, dat integendeel gelukzaligheid 

 en zedelykheid volftrekt ongelykfoortige din- 

 gen ( res plane Heterogenea ) zyn (b). De 

 Helling is derhalven fyntbetiscb : ook rust de- 

 ze fyntbefis niet op de ondervinding , maar is 

 gebeel van voren ; dan alle fyntb'etifcbe voor- 

 itellen van voren zyn van dien aarc , dat het 

 pr&dicaat begreepen wordt met het fubjeft 

 noodwendig verknogt : te zyn , gelyk in het 

 voorftel : Twee gegeevene punSlen kunnen door 

 flegts tene regte tyn te zamen vereenigd wor- 

 den. Doch die noodzaaklyk verband tusfchen 



ze- 



(/;) Critic der Pra&ijcften Fermmft , pag. 201. 



Nr. 2. Asferitur, felicitatem cum moralitate in idea 

 pur a rationis inume connexam , eidemque aequalem esfe. 

 Hsec proppficio non esc analytical nam ipfo Kantia teste, 

 notio felicitatis adeonon continetur in nocione moralita- 

 t 1 ?, ut moralitas et felicitas res fin t plane heteiogeneae (b\ 

 Est ergo fyntbetica : neque haec fynthefis nititur experi- 

 entia, fed plane est a priori. Propofitionum vero fyn- 

 theticarum a priori ea est indoles, ut prcedicatum cum 

 fubjedlo necesfario conjunftum intelligatur, veluti in 

 propofuione : duo punfta nonnifi unica conjungit linea refta. 

 i necesfariam hanc conjun6tionem incer moralitatem 



et 



Critic* der preffllfcfcn Venwnft p. sou 



