OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 91 



ten hoopen , en wel een eeuwig leeven 

 in de waereld, die zodanig gelchapen is, 

 dat op de hoogfte deugd, eene met haar 

 overeenilemmendegelukzalighcidvolge." 



2. Dat wy het beftaan van lets ftellen , 

 hetwelkenietalleen vancjenatuur onder- 

 & fcheidenzy,maar 'cwelke ookdeoorzaak 

 der geheeie natuur kunne genoemd wor- 

 den en uit wiens kracht de naauwkeurige 

 overeenkomst der Gelukzaligheid met 

 de deugd voortvloeit. Dan deze opper- 

 j, fte oorzaak kanuit zynen eigen aart,niec 

 anders, dan de natuur, niet alleen met 

 ? , dewetvandenwil,maartevcnsmetdebe- 

 tragtingdier wet,doen overeenftemmen , 

 voor zo verre zy , (lie derede volgen ,die 

 wet voor den voornaamften beweeggrond 

 van den Wil houden. Er kan dus in dc 

 \vaereldgeenhoogftegoedplaats hebben, 



Zo 



seterna in munda , qui ita efi conditus, ut fupimam 

 virtutcm fclicitas ei congruous fequatur. 



2. Ut rem aliquam effc (latuamus, qua3 11011 a na- 

 tura modo diverfa fit, led quae etiam univerfa? naturse 

 caufa appellari queat , ct a cuius vi feliqitatis accurata 

 convenientia cum virtute proficiscatur. Hsec autem 

 fuprcma caiila cogitur, uf- naturae confpirationem non 

 folum cum voluiuatis legc , fed cum legis etiam con- 

 tcmplatione conflituat, quatenus ii , qui ratione utun- 

 tur, illam Icgem pro fummo voluntatis incitamento 

 (fur den ppbcrfteu L e wegun sgrund des willens) ha- 



G 5 bent. 



