TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



2. Dat er een God zy, zonderwiens 

 heftier het onmogelyk is, dat wy deGe- 

 lukzaligheid etlangen 



Welk vereischte der Prafitifche rede , de 

 Hr. KAN/rnoodzaaklyk oordeelt/om dat 

 indien hetzelve niet toegefteind wordc, het 

 laatfte einde aller deugden , te weten het 

 hoogftc afgeleide (derivatum) goed, gcens* 

 zins kan verkreegen worden. 



Zie daar dan het zedelyk bewys , voor 

 Gods Aanweezen, van het welke de Hr. 

 KANT zlg voor Uitvinder verklaart , en het 

 welke, zyns oordeels, onder alle dieuitge- 

 dachtkunnen worden, het eenigfte is, het 

 welke bewyst het geen beweezen moet wor- 

 den. 



H. 



(V) K. d. P. V. png. 252. 



I 

 2. Ut dcus fit, line cuius nutu fieri ncquit, ut il- 



bin felicitatcm .uiiqiuim confequamur (y). 



Quod qiudem rationis pradlicsc poftulatum Kantius 

 ceniet efTe neccilariuni , quia, nifi concedatur, ulti- 

 inus virtutnm omnium finis, nempc coiifummatiira bo- 

 num idqtic dcrivatunu ncutiquain potest obtiiicri. En 

 igitur morale argu men turn , quo J)euin efl'c cviiicitur, 

 cuius inventorcm virille ixpe lauchuus fe efl'c confite- 

 tur, cuique unico inter otniiia, quae excogitari pos- 

 funt , argumeina vim eius probandi , quod cil pro- 

 bandum , incfle , iudicat. 



II. 

 (v^ K. d. P, \ r . pag. 2j2, 



