t)S TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



einde, ieder dezer zaaken kundig, kunnc 

 begrypen, welke kracht die bewys hebbe. 

 Myns oordeels behoefc hier nict onderzogt 

 te worden , of ieder mensch eene onver- 

 zaadlyke begeerte hebbe naar de Geluk- 

 zaligheid, en derhalven zeer genegen zy 

 zyne toeftemming te geeven aan de Leer, 

 volgens welke GODS aanzyn yastgeftcld 

 wordt. Die tog meen ik, dat door nie- 

 mand kan ontkend worden, dan door een 

 niensch, die jioch den aart onzer ziele, 

 ge,aoegzaam heefc nagefpeurd, noch uit de 

 Gefchiedenisfen ^geleerd heeft > dat alle 

 menfchen, van, welke Natie of Volk ook, 

 die den Hemel a.anfchouwd ^ en den Loop 

 der Hemelfche Ligchaamen hebben t waar- 

 genomen , eenparig erkend hebben , dat 

 eene alwyze Godheid beftaat , door welke 

 dit alles geregeerd wordt. Indien zy dit 



niet 



quam arguracntum demonftrandi vim habeat , a qiiovis 

 harum rcruni pcrito recle huelligatur. Mihi quideui 

 non videtur effc disputandum , anuc homines ad unurii 

 onines infatiabili quadam , ut bcati evadant, cu'pidi- 

 tate flagrcnt & proptcrca etiam Tint propcnfislimi ad 

 airenfum do'dlrinai, qua Deus pcrhibctur , lubcntisfi- 

 tno animo prcebendtim. Quod cquidcm modo poile 

 ilium ncgarercor, qui nequc ani'mi noiiri indolemia- 

 rifi indagavit, neqtie cxhiiloriarum monumcntisdidicit , 

 ;ib omnibus omnium gentium hominibus, qui ccaluni 

 fiispcxeriuit, coclcfhiaque coiitcmphui iuiu , it n aquas 

 vocc cifc ailirniJitinn ,' dari aiiquod numcn prceitantis- 

 iijas mentis 9 -qn'o lia-c regantui. (^iitHi niii cognitum 



com- 



