OVER, GODS AANWEEZEN, ENZ. 119 



waardig jnaken. Deze wet moet derhalven 

 iioodwendig hoger zyn dan de gene, die, 

 volgens K A N T, beveelt dat wat wy ook doen, 

 wy dejbeweegoorzaak van onzen wil voor 

 het.beginfel deralgemene wetgeving moe- 

 ten houden , omdat , deze iaatfte hare 

 kragt om ons te verpligten flegts van de eerfle 

 ontvangt. Dan dat beide wet ten niets an- 

 ders zyn , dan verdigtzelen van een fpeelend 

 vernufc , leerc d'Hr. KANT uitdruklyk 

 ?ig(No. 15. rile Deel) ten zy de Gelukza- 

 ligheidkan verkreegen worden. Maar dat 

 zodanige verdigtzelen uit zig zelvegeene ver- 

 bindende kragt hebben> begrijptieder ver 

 itandig mensch. Hier uit volgt dus van zel- 

 vc, dat de door den Hr. KANT aangepre- 

 zene wetten, geene waare wetten kunnen 

 genaamd worden , noch eenige kragt hebben 



om 



^U'd 1 . . 



peliat- iftam, qtifc riobis prxcipit, ut'dignos nos feli- 

 citate faciarn'us. Qu^ igitur lex fuperior fit quarn il- 

 ia, necesfc : eft, qua?,, Karith iudice ",- --iijandat , ut 

 quicquid agamus , caufam voluntatis ; noftrse moventem 

 (maxime) quaeamiis proiiiiiveiialis : iegiflationis princi- 

 pio habere , quia hiec poflerior a priori .-tail turn vim 

 fu am accipic", nos obligtindi. Utrasque atitenrleges 

 eflc nil aliud , nifi higenii luxuriantis. figmenta , ipfe 

 Kantius exprefle docet (No. 15) nrii felicitas potest 

 obtineri. Scd eius generis figmenta per le ntillamvim 

 habere nos obligandi , quis eft tarn hebes , tarn excors, 

 qui non intelligat. Ex iis igitur prono quafi alueo 

 leges' illas 3 quas' commendat Kant j us' 9 nequ^ 

 I 3 vew 



