OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 121 



dekt tehebben, en hy de hoogfte noemt, 

 en welke overeenftemmfag uit eerbied voor 

 die wet voortvlpeit. Maar verbedt u dat i 

 de gelukzaligheid niet kan verkreegen wor 

 den, dan zoude de wet, gelyk hy zegt, 

 niet dan een louter verdigtze] zyn, zy zou- 

 de derhalven voor niets anders kunneti ge- 

 houden worden , indien wy niet onze voor- 

 naame zugt naar dat doelwit rigtten. l)at 

 wy derhalven de wetoni haare waardigheid 

 alleen zouden eerbiedigen , zonder de geluk- 

 zaligheid in aanmerking te neemen, wic 

 kan dat begrypen? Maar vanwaar weettog 

 die Wysgeer , dat in deze waereld geene 

 overeenkomst van den wil met de zedelyke 

 wet, welke hy als de Heiligheid belehryfc, 

 kan plaats hebben ; -Die rnoet ik hem nog 

 vraagen ? Die tog kan hem dc Praftifche re- 

 de 



quamque nominat fupremam , confenfione ex reveren- 

 tia erga illam profecta. Sed finge 5 felicitatem non 

 poffe obtineri; lex ilia turn, ut ipfe dicit, nil. eft nili 

 inane ingenii figmentum. Efletigitur, nifi ad felici- 

 tatem tanquam ad metam animum dirjgeremus , nobis 

 pro illo putanda. Quare ergc> Icgem illam tantum ob 

 dignitatem fuam venerari debeamus, nuila feiicitatis 

 habitaratione, quis eft , qui cogitatione posfitaflequi? 

 Sed unde philofophus ille fciat, in hoc ten-arum orbe 

 perfectam voluntatis convenientiam cum lege inorali , 

 ut ille definit fanctitatcm , non posieexiftere,eqiudem 

 ex illo fciscitor. Ratio elus practica id ilium nequit 



I 4 do- 



