124 TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



x 



eenjeder, die waarlyk de deugd kent. Zy 

 tog is die voortrefflykheid der ziele, waar- 

 door dezederwyze gefterkt wordt, dar zy, 

 overeenkbmftig de wetten, en der Wil op- 

 wekt , en de daden beftiert. Dan de z?de* 

 lyke wetten zyn die geenen, welke bevee- 

 len wat wy te doenhebben om het goede te 

 verkrygen en het kwaade van ons te wee- 

 ren. Wanneer wy dernalven de deugd vol- 

 gen, kan het niet anders zyn , of wy flaan 

 den regten weg in om der Gelukzaligheid te 

 naderen. Ue deugd derhalven en de Ge- 

 lukzaligheid zyn verlchiiltnde begrippen; 

 Want deeerfte leidtons tot de laa (te; en 

 hoe meer eene ziel in deugd uitmunt hoe 

 grooter de gelukzaligheid is welke zy geniet. 

 Doch, dat deze begrippen ten uiterilen on- 

 gelykfoortig zyn, kan eerst dan beweezcn 



wor- 



quibus colitur eadem experientia nos facit certiores. 

 Nee aliter id contingere posfe, quis eft, qui non 

 perfpiciat, fi modo de vcravirtutis notionecogitat. Eft 

 ilia animi prasdantia, qua ita roboratur, ut legibus 

 convenienter et voluntatem excitet et aftiones dirigat. 

 Sunt autem leges morales ex , qua? przecipiunt quid fit 

 faciendum , ut bona confequamur , et mala a nobis re- 

 movcamus. Quapropter fi virtutem fequimur non po- 

 lest, quin ad felicitatem regia quadam propius acce- 

 damus via. Virtus ergo et felicitas funt quidem notio- 

 nes diverfae , qnia ilia eft , qiias ducit ad felicitatem et 

 quo cuiusvis mentis virtus eft pra^stantior , eo major 

 Ctiam exiftat felicitas , qua fruitur. Verum enim'eve- 



ro 



